جراحی های ارتوپدی طیف وسیعی از روش ها، از ترمیم های جزئی مفصل تا بازسازی های اساسی ستون فقرات و اندام ها را در بر می گیرد. بیهوشی نقش مهمی را در این جراحی ها ایفا می کند و راحتی، ایمنی و شرایط بهینه جراحی را تضمین می کند. من به عنوان یک تامین کننده داروهای بیهوشی، دانش عمیقی در مورد عوامل بیهوشی مختلف مورد استفاده در جراحی های ارتوپدی دارم. در این وبلاگ، در مورد برخی از رایج ترین داروهای بیهوشی مورد استفاده در این زمینه صحبت خواهم کرد.
داروهای بیهوشی عمومی
بیهوشی های عمومی برای القای حالت بیهوشی، از بین بردن درک درد و اجازه دادن به جراح برای انجام عمل بدون آگاهی یا حرکت بیمار استفاده می شود.
پروپوفول
پروپوفول یکی از محبوب ترین بیهوشی های عمومی در جراحی های ارتوپدی است. این یک ماده بیهوشی داخل وریدی کوتاه اثر است که القای سریع و خروج از بیهوشی را فراهم می کند. پروپوفول شروع آرامی دارد و بیماران اغلب احساس می کنند که "به خواب رفته اند و سریع بیدار شده اند." همچنین دارای خواص ضد استفراغ است که مفید است زیرا تهوع و استفراغ از عوارض شایع پس از عمل است.
فارماکوکینتیک پروپوفول آن را برای استفاده در جراحی های ارتوپدی با طول های مختلف ایده آل می کند. برای روش های کوتاه تر، یک تزریق بولوس ممکن است کافی باشد، در حالی که برای جراحی های طولانی تر، انفوزیون مداوم را می توان با توجه به نیاز بیمار تنظیم کرد. می توانید در مورد آن بیشتر بدانیدتزریق پروپوفول - بیهوشی عمومیدر وب سایت ما
داروهای بیهوشی استنشاقی
داروهای بی حس کننده استنشاقی مانند سووفلوران و دسفلوران نیز در جراحی های ارتوپدی کاربرد فراوانی دارند. سووفلوران بوی مطبوعی دارد که باعث می شود برای بیماران بویژه کسانی که برای اولین بار تحت بیهوشی قرار می گیرند قابل قبول تر باشد. شروع و جبران اثر سریعی دارد که به آسانی امکان تیتراژ عمق بیهوشی را فراهم می کند.
از طرف دیگر، دسفلوران شروع و جبران سریع تری نسبت به سووفلوران دارد. به ویژه در مواردی که خروج سریع از بیهوشی مورد نظر است، مانند روش های ارتوپدی سرپایی، مفید است. این عوامل استنشاقی را می توان به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای بیهوشی برای دستیابی به اثر بیهوشی مورد نظر استفاده کرد.
عوامل مسدود کننده عصبی عضلانی
از داروهای مسدودکننده عصبی عضلانی برای ایجاد آرامش عضلانی در طی جراحی های ارتوپدی استفاده می شود. این امر به ویژه در روش هایی که نیاز به یک میدان جراحی ثابت است، مانند تعویض مفصل یا جراحی ستون فقرات، بسیار مهم است.


وکورونیم بروماید
وکورونیم بروماید یک عامل مسدود کننده عصبی عضلانی غیر دپلاریز کننده است. این ماده با اتصال رقابتی به گیرنده های استیل کولین نیکوتین در محل اتصال عصبی عضلانی عمل می کند و از عمل استیل کولین جلوگیری می کند و در نتیجه باعث آرامش عضلانی می شود.
وکورونیوم دارای مدت اثر نسبتا طولانی است که برای جراحی های ارتوپدی طولانی تر مناسب است. شروع و جبران اثر قابل پیش بینی دارد و به متخصص بیهوشی اجازه می دهد تا سطح آرامش عضلانی را دقیقاً کنترل کند. می توانید اطلاعات بیشتری در موردوکورونیم بروماید برای تزریقدر وب سایت ما
روکورونیوم
روکورونیوم یکی دیگر از عوامل مسدود کننده عصبی عضلانی است که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد. شروع سریع اثر دارد، که در مواردی که نیاز به شل شدن سریع عضلانی است، مفید است، مانند القای توالی سریع برای جراحی های ارتوپدی اورژانسی. روکورونیوم را می توان با استفاده از عوامل معکوس کننده خاص مانند sugammadex معکوس کرد که امکان بازگشت سریع عملکرد عضلانی در پایان جراحی را فراهم می کند.
بی حس کننده های موضعی و منطقه ای
بی حس کننده های موضعی و منطقه ای برای جلوگیری از انتقال سیگنال های درد از ناحیه خاصی از بدن استفاده می شود. آنها را می توان به تنهایی برای اقدامات ارتوپدی جزئی یا در ترکیب با بیهوشی عمومی برای جراحی های بزرگ استفاده کرد.
لیدوکائین
لیدوکائین یک بی حس کننده موضعی پرکاربرد است. می توان از آن برای بی حسی انفیلتراسیون استفاده کرد، جایی که مستقیماً به محل جراحی تزریق می شود تا ناحیه را بی حس کند. لیدوکائین شروع اثر نسبتا سریع و مدت اثر متوسطی دارد. همچنین در بلوک های عصبی مانند بلوک های عصبی محیطی برای جراحی دست یا پا استفاده می شود.
بوپیواکائین
بوپیواکائین یک بی حس کننده موضعی طولانی اثر است. اغلب در تکنیک های بی حسی منطقه ای، مانند بی حسی اپیدورال یا بی حسی نخاعی برای جراحی های ارتوپدی اندام تحتانی استفاده می شود. بوپیواکائین مدت طولانی تری از تسکین درد را فراهم می کند، که می تواند برای مدیریت درد پس از عمل مفید باشد.
دکسمدتومیدین هیدروکلراید
دگزمدتومیدین هیدروکلراید یک آگونیست آلفا-2 آدرنرژیک است که دارای خواص آرام بخش، ضد درد و ضد اضطراب است. می توان از آن به عنوان مکمل بیهوشی عمومی یا منطقه ای در جراحی های ارتوپدی استفاده کرد. دکسمدتومیدین یک نوع آرامبخش منحصر به فرد را ارائه می دهد که شبیه به خواب طبیعی است، با حداقل افسردگی تنفسی. همچنین این پتانسیل را دارد که نیاز به سایر عوامل بیهوشی را کاهش دهد و در نتیجه خطر عوارض جانبی را کاهش دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر در موردتزریق دکسمدتومیدین هیدروکلراید، از وب سایت ما دیدن کنید.
ملاحظات در انتخاب عامل بیهوشی
هنگام انتخاب داروهای بیهوشی برای جراحی های ارتوپدی، عوامل متعددی باید در نظر گرفته شود.
عوامل مرتبط با بیمار
سن بیمار، سابقه پزشکی و وضعیت جسمانی او ملاحظات مهمی هستند. به عنوان مثال، بیماران مسن ممکن است به اثرات داروهای بیهوشی حساس تر باشند و ممکن است به دوزهای کمتری نیاز داشته باشند. بیماران مبتلا به بیماری های زمینه ای، مانند بیماری های قلبی عروقی یا تنفسی، ممکن است موارد منع مصرف یا الزامات خاصی برای داروهای بیهوشی داشته باشند.
عوامل مرتبط با جراحی
نوع، مدت و پیچیدگی جراحی ارتوپدی نیز بر انتخاب داروهای بیهوشی تأثیر می گذارد. جراحیهای طولانیتر و پیچیدهتر ممکن است به ترکیبی از عوامل بیهوشی مختلف برای اطمینان از راحتی بیمار و یک میدان جراحی ثابت نیاز داشته باشد.
ملاحظات پس از عمل
هدف از مدیریت درد پس از عمل و زمان بهبودی مورد انتظار بیمار نیز در انتخاب عامل بیهوشی نقش دارد. داروهایی که باعث تسکین درد طولانی مدت می شوند یا می توانند به راحتی برای مدیریت درد در دوره پس از عمل تیتر شوند، ترجیح داده می شوند.
نتیجه گیری
انتخاب عوامل بیهوشی در جراحی های ارتوپدی یک تصمیم پیچیده است که نیاز به درک کامل از وضعیت بیمار، روش جراحی و خواص عوامل بیهوشی موجود دارد. به عنوان یک تامین کننده مواد بیهوشی، ما متعهد به ارائه محصولات با کیفیت بالا و اطلاعات به روز هستیم تا از متخصصان بیهوشی در انجام بهترین انتخاب برای بیماران خود حمایت کنیم.
اگر در زمینه جراحی ارتوپدی فعالیت می کنید و علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد عوامل بیهوشی ما هستید یا به دنبال خرید آنها برای مطب خود هستید، ما شما را تشویق می کنیم تا برای بحث در مورد خرید صحبت کنید. ما تیمی از کارشناسان داریم که می توانند اطلاعات دقیق محصول، قیمت و پشتیبانی را برای رفع نیازهای خاص شما ارائه دهند.
مراجع
- Miller RD، Eriksson LI، Fleisher LA، و همکاران. بیهوشی میلر ویرایش نهم فیلادلفیا: الزویر; 2020.
- Barash PG، Cullen BF، Stoelting RK، و همکاران. بیهوشی بالینی ویرایش هشتم فیلادلفیا: Lippincott Williams & Wilkins; 2021.
- کتاب درسی بی حسی منطقه ای و مدیریت درد حاد Hadzic A. ویرایش دوم نیویورک: McGraw - Hill; 2012.




