عملکرد اصلی داروهای اهداکننده اکسید نیتریک شامل گشاد شدن عروق، کاهش فشار خون، درمان بیماری های قلبی عروقی و اختلال نعوظ است.
داروهای اهداکننده نیتریک اکسید با آزاد کردن اکسید نیتریک (NO)، ماهیچه صاف را تنظیم میکنند و رگهای خونی را گشاد میکنند و گوانیلات سیکلاز را فعال میکنند. این داروها نقش مهمی در درمان بیماری های قلبی عروقی دارند. به عنوان مثال، داروهایی مانند نیتروگلیسیرین، پنتیلن تترانیترات، نیتروپروساید سدیم و نیتریت ایزوآمیل را می توان برای درمان نارسایی احتقانی قلب، بیماری آترواسکلروتیک عروق کرونر قلب، آنژین صدری، انفارکتوس میوکارد و فشار خون بالا استفاده کرد.
علاوه بر این، داروهای اهداکننده اکسید نیتریک اثرات قابل توجهی در درمان اختلال نعوظ دارند. این داروها می توانند ماهیچه صاف جسم غار آلت تناسلی را گشاد کنند، خون رسانی به آلت تناسلی را افزایش دهند و در نتیجه عملکرد نعوظ را بهبود بخشند.
مکانیسم اثر داروهای اهداکننده اکسید نیتریک همچنین شامل جلوگیری از انعقاد، پاکسازی لخته های خون، تنظیم فشار خون و کاهش سرعت تشکیل پلاک های آترواسکلروتیک است. این اثرات به پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی و عروق مغزی مانند بیماری عروق کرونر قلب و فشار خون کمک می کند.
