تداخل بین داروهای ضد تب، ضد درد و ضد التهاب

(1) ترکیب آسپرین با داروهای ضد انعقاد کومارین، داروهای کاهنده قند خون سولفونیل اوره، فنوباربیتال، فنی توئین سدیم و گلوکوکورتیکوئیدها می تواند اثرات این داروها را به دلیل تبادل اتصال پروتئین پلاسما، مانند طولانی شدن زمان خونریزی، واکنش های هیپوگلیسمی و القای افزایش دهد.
(2) آسپرین ترشح متوترکسات را از لوله های کلیوی مهار کرده و سمیت آن را افزایش می دهد. هنگامی که در ترکیب با فوروزماید استفاده می شود، با سیستم ترشح لوله های کلیوی رقابت می کند که منجر به کاهش دفع سالیسیلیک اسید و سمیت تجمعی می شود.
(3) آمینوفیلین یا سایر داروهای قلیایی مانند بی کربنات سدیم می توانند اثربخشی آسپرین را کاهش دهند، در حالی که داروهای اسیدی می توانند غلظت اسید سالیسیلیک در خون را افزایش دهند.
(4) هنگامی که آسپرین در ترکیب با داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن استفاده می شود، می تواند به طور قابل توجهی سطح داروی خونی دومی را کاهش دهد و واکنش های جانبی گوارشی را افزایش دهد.